Júní og myndir

Jæja það er best að gefa örlítil lífsteikn frá sér. Hér í Tromsö gengur allt sinn vana gang. Ragga er í Umeå í Svíþjóð og ég er hér í Tromsö. Ég hef svosem mest eytt tímanum í að vinna enda eiga öll verk að klárast fyrir sumarfrí. Blokkin mín er á nokkuð góðu róli, en sama er ekki að segja um hótel og veitingastað sem fyrirtækið er með í að byggja þannig að ég og fleirri höfum verið sendir þangað flest kvöld og laugardaga.
Á morgun er síðasti vinnudagurinn minn fyrir sumarfrí. 1. júlí verður svo eytt í að þrífa íbúðina hátt og lágt. 2. júlí koma svo mamma og pabbi í heimsókn. 3. júlí keyrum við svo beinustu leið til Kiruna í Svíþjóð þar sem Ragga kemur á móti okkur með lest. Eyðum svolitlum tíma þar og keyrum svo eitthvað um Lappland inn í Finnland og svo heim til Tromsö.
Um miðjan júlí koma svo tengdó í heimsókn og þá verður að sjálfsögðu eitthvað rúntað líka, ef Volvóinn samþykkir það.
En jæja nú er kominn tími á kaffi og hjólatúr.

Kveðja Olgeir

P.s. Ég setti nokkrar júní myndir inn á myndasíðuna.

Svithjod baby!

Tha er eg komin til Svithjodar, nanar tiltekid Umeå. Eda reyndar er eg ekki i Umeå heldur adeins fyrir utan.. eins og venjulega. Her er sumar og sol og allt voda graent sem er skemmtileg tilbreyting. Ferdalagid hingad tok mig alveg heila 3 daga thar sem ferdir hittust ekkert serlega vel a. Olli keyrdi mig til Narvikur a sunnudaginn sidasta og thar var eg i eina nott. Thadan tok eg lest til Umeå. Su ferd tok um 10 tima. Eg gisti sidan eina nott i Umeå og siddegis daginn eftir hitti eg svo samnemendur mina og vorum vid öll sott a flugvöllinn i Umeå.

Lestarferdin var nokkud skemmtileg og var gaman ad sja landslagid breytast eftir thvi sem nedar dro og vid faerdumst naer Eystrasaltinu. Thar sem vid forum yfir landamaerin var snjor vidast hvar og einnig var um 10 cm snjor i Kiruna, sem er nyrsta borg Svithjodar. I Kiruna eru their ad faera midbaeinn eins og hann leggur sig, thar sem namurnar eru farnar ad na honum og hann stendur thvi a verdaetu landi.

Ha det godt!
kv
Ragga

Dýrast í Evrópu

Ég las frétt um daginn þess efnis að við Tromsö búar borgum hæsta eldsneytis verð í Evrópu, sennilega svona nærri 210 íkr. Það er margt sem maður getur verið stoltur af sem Tromsö búi.
Annars er lítið að frétta hér, vorið kemur hægt og sígandi, með hita á milli 5 og 7 gráður, og örlítilli grænni slikju á trjánum.
Vor kvefið náði mér 17. maí og er búið að vera að grassera í mér í vikunni. Það náði svo að leggja mig um helgina. En ég hef snúið vörn í sókn þannig að þetta er allt að koma.
Í dag sá ég að ég hafði misst af fornbílasýningu í miðbænum á laugardag. Það hefði verið gaman að sjá enda mikið af þýskum stríðsárabílum til hér. Bílum sem voru seldir af úthlutunarnefnd fjandsamlegra eigna eftir seinna stríð. Hér í Tromsö, og sennilega í Noregi öllum var ansi mikið af bílum gert upp eftir stríð og notaðir í áratugi á eftir. Bílar sem voru nánast ónýtir 1945 gengu margir fram yfir 1960.

Læt þetta nægja í bili
Kv. Olgeir

Þjóðhátíðardagur Norðmanna 17. maí

Í dag er þjóðhátíðardagur Norðmanna. Að sjálfsögðu fórum við í bæinn og horfðum á skrúðgöngur með tilheyrandi lúðrablæstri. Virtum fyrir okkur allar mögulegar gerðir af þjóðbúningum sem fólk klæðist á 17. maí. Drukkum kakó á kaffihúsi, borðuðum pulsu og lentum óvart í messu (það var í það minnsta hlýtt í kirkjunni).
Veðrið var nú ekki sem best, slyddu él og hiti rétt yfir frostmarki enda vorum við gegnköld eftir 4 klst rölt um bæinn og gott að komast heim og fá sér heitt kaffi og köku.
Við settum helling af myndum frá deginum inn í albúmið okkar, aldrei þessu vant myndir af fólki en ekki fjöllum og bílum.

Kv. Olgeir

Keðjur

Eftir óhóflega snjókomu síðasta sólarhringinn neyddist ég til að setja keðjur undir Vollann til að komast í vinnuna í morgun. Það var nú eiginlega komið vor og jafnvel vottur af sumri, en það hvarf snögglega. Nú er reyndar komið glaða sólskin, sem er eins gott því ég var farinn að finna veðurfarinu hér í Tromsö allt til foráttu. Reyndar er ég sannfærður um að veturinn á Svalbarða var í raun léttari, í það minnsta mikið minni snjór, mikið þurrari snjór og mikið ódýrari bjór.
Ástæðan fyrir að ég leyfði ekki Volvónum að hvíla sig heima í dag, eins og undanfarna daga, var að ég þurfti að flytja verkfærin mín frá blokkinni, sem ég hef unnið í síðustu 8 mánuði , á nýtt byggingarsvæði. Ég fæ sem sagt ekki að klára blokk B-5 sem er orðin mér nokkuð kær enda hef ég lagt öll rör í hana. Ég er pínu svekktur, það hefði verið ánægulegt að fá að klára hana, enda ekki nema rúmur mánuður eftir af henni. Reyndar hafði ég hugsað mér að flytja verkfærin mín síðasta föstudag en þá neitaði Volvóinn að hjálpa mér, fór ekki að mala fyrir en ég hafði skipt út háspennukefli og kveikjuheila. En ástæðan fyrir að ég fæ ekki að klára blokk B-5 er að mér varð það á að sína framfarir og frumkvæði, það eitt og sér hefði verið í lagi en svo komst vinnuveitandi minn að því að ég væri farinn að tala norsku og þar með var ég gerður að BAS (byggansvarlig) á öðru verki sem fyrirtækið er með. Reyndar er þetta nokkuð sem ég kæri mig ekki um, líkar ekki að vera gerður ábyrgur fyrir hlutum sem ég hef ekki réttindi til, ég vil bara fá að skrúfa í friði.
17. maí er á næsta leiti og núna sér maður af og til skólalúðrasveitir ganga um bæinn og æfa sig, mis tærir tónarnir frá þeim eftir veturinn. En það verður eflaust gaman að fara í bæinn á laugardaginn og fylgjast með skrúðgöngunum, vonum bara að veðurguðirnir verði í góðu skapi.

Kv. Olgeir

Hvítasunnudagur

Í dag fórum við í bíltúr á fastlandið og fannst okkur votta fyrir vori hér og þar. Við fundum meira að segja malarveg í vestfirskum gæðum með tilheyrandi drulluhvörfum og hvað eina. Við tókum nú ekki margar myndir en þessar tvær fá að fylgja með.





Þegar við komum svo aftur undir kvöld heim til Tromsö þá var samt greinilegt að vetur konungur er ekki tilbúinn til að yfirgefa okkur!



Kveðja,
Ragga og Olli

Ekki er seinna vænna en að skipta út vísdómsorðum mánaðarins og varð að þessu sinni fyrir valinu nokkuð skemmtileg hringhenda. En eins og alþjóð veit þá var ekkert kveðskapur undir hringhendu í augum Bjarts í Sumarhúsum. Ég verð nú að segja að mér féll heldur betur við norsku útgáfuna af honum, en sá hét Ísak og var hann ekki nærri jafn geðveikur og Bjartur okkar.

Ef einhver veit hver höfundurinn að vísunni er, þá má hinn sami gjarnan láta vita.

Kveðja,
Ragga